فراموشی

«تقریباً سی تصویر فراموشی را تشکیل می‌دهند. بیشتر آن‌ها به طور وسواس‌گونه تکرار می‌شوند. اگرچه تصاویر به نظر می‌رسد که خورشیدی شده‌اند، اما فیلم در واقع به صورت تماس چاپ شده است و ترکیبی از منفی سیاه و سفید با کنتراست بالا و مثبت رنگی از همان تصویر است. کنتراست بالا باعث می‌شود که شات‌ها غرق شوند. تصاویر در فیلم متورم و متضاد می‌شوند و اغلب به رنگ خالص ناپدید می‌شوند... فراموشی از برش‌های بسیار سریع استفاده می‌کند. برخی از تصاویر به اندازه دو فریم طول می‌کشند. واقعیت اینکه ما فریم‌های کمی می‌بینیم، اینکه یک شات به طور نمایشی مبهم است یا به صورت وارونه و جانبی نشان داده می‌شود، اغلب باعث می‌شود بیننده خیال‌های خود را پروژه کند... وقتی از ژان ژنه پرسیدند که به چه هدفی زندگی‌اش را هدایت می‌کند، او پاسخ داد: «به سوی فراموشی.» (جی.جی. مرفی، «دست‌یابی به فراموشی») (mikehoolboom.com)