پاریس ۱۹۳۰. پل تنها یک افق را تجربه کرده است: دیوارهای بلند یتیم‌خانه، یک ساختمان سخت‌گیر در حومه کارگری پاریس. او به یک زن روستایی شاد، سلستین، و شوهرش، بورل، که نگهبان سخت‌گیر یک املاک وسیع در سولوگن است، سپرده می‌شود. این کودک شهری، سرکش و لجباز، به دنیای مرموز و نگران‌کننده‌ای وارد می‌شود، دنیای یک منطقه سلطنتی و وحشی. جنگل بزرگ، برکه‌های مه‌آلود، زمین‌های بایر و مزارع همه متعلق به کنت دلا فرنایه، مردی سالخورده و کم‌حرف است که به تنهایی در عمارتش زندگی می‌کند.