جریان آرام لحظات از دو بعدازظهر که با وینود کمار شوکلا، همسر و پسرش در خانه‌شان در رایپور گذرانده شده، بین جغرافیای گذشته، حال و آینده سرگردان است و در حال ورود و خروج از وقفه‌هاست – برای تأمل، تفکر، یادآوری و به اشتراک‌گذاری.