خط داستانی
بر پایه نمایش تک نفره برنده جایزه پدرایک لیلز، به یازده عناصر اجرای زنده را با روایت سینمایی در گفتگویی صمیمانه درباره خودکشی، اعتیاد و اهمیت به اشتراک گذاشتن داستان ها در تاریک ترین لحظات ترکیب می کند. در صحنه با دوستان در گفت و گو و در خیابان ها و متروهای نیویورک، پدرایک داستان خودش را به نمایش میگذارد و تماشاگرانش را برای عمیق تر کردن رابطه شان با زندگی، سلامت روان و مرگ قدرت می بخشد.
