امشوویلر این اثر را به عنوان تاروپود تصویری و صوتی که گرسنگی‌های بشری برای غذا، عشق، شهوت، قدرت و امنیت را تداعی می‌کند معرفی می‌کند. با همکاری مورتون سوباتنیک آهنگ‌ساز مشهور الکترونیک و اجراگر جون لا باربارا، امشوویلر با به‌کارگیری فناوری‌های دیجیتال و الکترونیک پیشرفته در کنار اجرا زنده و موسیقی، بینش منحصربه‌فرد خود را به آثاری در تئاتر الکترونیک معاصر می‌آورد.