خط داستانی
در این اثر اسمیت نمادها و فضاهای طبیعت را کاوش میکند و آنها را به امیدها، ترسها و اشتیاقهای روانی که در هر فرهنگی وجود دارد پیوند میدهد. همانطور که توضیح میدهد با من میخواهد رابطهٔ روان انسان را با محیط بدون توجه به مکان فیزیکی یا شکل آن نشان دهم.