گالوستر: دیوانه‌ترین

گالوستر می‌خواهد دربارهٔ سبک صحبت کند. آری، مرد عرق‌ریخته با اسکیت رویی با مدل موی عجیبی که هدیهٔ توپ بولینگ به یک دالان ورزشی می‌زند. ممکن است گفتن چنین موضوعی از مردی که از شوخی به عنوان یک سلاح استفاده می‌کند، کمی عجیب باشد؛ اما دقیقاً همان چیزی است که در این قطعهٔ یک ساعتهٔ استندآپ در سال ۱۹۸۳ به دست می‌آید. می‌بینید که برای استاد ابزار کمدی، سبک به اندازهٔ ظرافت به flair بستگی دارد و او در این زمینه مهارت دارد. کارهایش با قالب‌های کهنه‌گذرِ ازدواج و والدگری پیش می‌رود و مواد طنز اغلب از سن خود آگاه است. با این حال چیزی که در نهایت موجب خندهٔ عمیق می‌شود، خود مواد نیست، بلکه انگیزه‌ای است که او با اشتیاق برای خندهٔ بزرگ می‌زند.