خط داستانی
لیزل پونگر نقشهٔ خیالی قرن بیستم را میسازد که داستانهای مهاجرت مانند مسیرهای کهنهٔ حافظهٔ غربی در آن حک میشود. تصاویر که توسط گردشگران دقیق عکاسی شدهاند، در رابطهٔ کششی با موسیقی پسزمینه به عنوان سفری پسااستعماری نمایان میشوند. سفری به دقیقاً همان کشورهایی که مدتها پیش در فضا و زمان با هم جمع شدهاند. در نهایت تابلوهای نئون فوقالعادهٔ هتل ادیسون و رادیو سیتی یادآور آغاز این گونهٔ تصرف جهان توسط عصرهای بزرگ، ویترینهای بنجامین و گذرها، و زمانی که ابزار فنی و وسایل حملونقل به طور بنیادی ادراک انسان مدرن را تغییر دادند، میشوند.
