فیلم تاریخ‌نگارانه و پرحادثهٔ قیام پوژنان در سال ۱۹۵۶ را نشان می‌دهد. خاطرهٔ کارگردان که در آن زمان پسری نه‌ساله بود تنها بوم نقاشی روایت است. شخصیت‌های اصلی سیاه‌وسفید فیلم دو پسر ده و دوازده ساله هستند. از دید آن‌ها تماشاگر روند رویدادها را دنبال می‌کند. از ورودی‌های درگاه‌ها تا سیمان دیوارها و حیاط‌های شلوغ و چشم‌های بچه‌ها، اعتراض خیابانی را می‌بینیم. این فیلم بدون صحنهٔ اکشن به معنای لغوی با رویکرد گزارش‌گونه ساخته شده و شور و هیجان قیام پوژنان را به‌خوبی منتقل می‌کند. از جمله ماجراهای یک کارگر جوان به نام زنک که رهبر بدون ارادهٔ اعتراض می‌شود و پنج استاد که اتفاقی در مرکز رویدادها قرار می‌گیرند.