کلاتز آم بین

ساخت پنج خانه برای یک تعاونی مسکن کارگران به دلیل کمبود کارگران به تأخیر افتاده است. زمستان است و قابل پیش‌بینی است که خانه‌ها حداکثر در پاییز تکمیل شوند. اما این برای الکتریسین جوان، گوستاو، خیلی طولانی است. او ناامید است و می‌خواهد بالاخره در چهار دیواری خود زندگی کند. تا کنون، او و همسرش کریستل، که یک فروشنده است، از والدین همسرش اجاره نشینی کرده‌اند. یک روز، او از عمه‌اش مینه دیدن می‌کند که به او اطلاع می‌دهد که از عمه مرحومش ارنا یک ساختمان آپارتمانی به ارزش ۱۲,۰۰۰ مارک به ارث برده است. او خوشحال می‌شود، زیرا یک خانه حتی بهتر از یک آپارتمان است و دیگر نیازی به عضویت در تعاونی ساختمان ندارد. اما خانه به یک ساختمان قدیمی و ویران شده بدون مبلمان و آب و برق تبدیل می‌شود. کریستل از نقل مکان به این ساختمان امتناع می‌کند و از گوستاو می‌خواهد که ارث را رد کند.