اشک پانتر: یک موشک

یک فیلم صامت که در سال 1972 در نیویورک فیلمبرداری شده است و شامل صحنه‌هایی در آپارتمان هلیو اوتیسیکا می‌باشد. آخرین فیلم ساخته شده در تبعید توسط برسین، این فیلم مفهوم تجربی "سینمای تقریباً" هلیو اوتیسیکا را تقلید می‌کند. این فیلم شامل یک تجربه تکه‌تکه از آزادی است، در سوپر 8 و 16 میلی‌متری، در کدی خارج از زمان و مربع، در حالی که (با دوربین‌های مختلف) نگاه وحشی و حساسی را که اوتیسیکا به سینما اختصاص داده، بازآفرینی می‌کند. نسخه ترمیم شده نهایی 71 دقیقه‌ای آن در اوایل دهه 2000 تکمیل شد.