لگن خالی

هدف از تابولا رزا قلب سینما است. میل شهوانی به عنوان پیش شرط لذت سینما در اینجا در معرض دید است. آنچه که از نظریه کریستین متز و ژاک لاکان برگردانده شده است در قالب فیلمی ارائه می‌شود. در آغاز تنها سایه هایی را می توان تشخیص داد که از آن ها تصویری از زنی که با تردید خودش را عریان می کند بیرون می آید اما درست در همان لحظه که به نظر می رسد می توان آن را تشخیص داد، دوربین روبه روی شیء قرار می گیرد. تابولا رزا مسافت می سازد، اصل بنیادی شهوت را تا حدی به شکلی عملی نشان می دهد که شیء مطلوب را نشان می دهد اما مداوما از نگاه ما دور می کند.