برس نِک

از طریق داستان یک خانواده، برس نِک تاریخی را ترسیم می‌کند که همزمان با ورود حزب کارگر به قدرت در سال 1945 تا حدس و گمان‌های ملکی در دهه 1960 و ناامیدی از دولت کارگر در اوایل دهه 1970 پیش می‌رود. مانند بیشتر آثار اولیه نویسندگان، دیوید هیر و هاوارد برنتون، که در طول دهه 1970 سوسیالیست‌های رادیکال (اگر نه انقلابی) بودند، این اثر یک حمله طنزآمیز به طمع و فساد سرمایه‌داری است که پر از شوخی‌های خشن و اغلب آزاردهنده است.