وصیت

"وصیت" پرتره‌ای زیبا از جیمز بروتون است. او که از دهه 1940 یکی از چهره‌های اصلی سینمای پیشرو و شعر به شمار می‌رود، زندگی و آثارش را با طعنه، جذابیت، شوخی و ترکیبی از عشق به خود شاد و خود کم‌بینی ملایم می‌نگرد. صحنه‌هایی از فیلم‌های قبلی‌اش عناصر شوخی، جادو، کمدی، ملودرام و رومانس را که نشانه‌های زیبایی‌شناسی او هستند، ترکیب می‌کند. نمادهای شخصی غنی در سرتاسر فیلم با بازی‌های زبانی، شعرهای ذن، حکایات، آهنگ‌ها، دعاهای کودکان، رویاها و بینش‌ها به هم پیوسته‌اند." - کارن کوپر "وصیت جیمز بروتون یکی از شگفت‌انگیزترین فیلم‌هایی است که در سینمای مستقل آمریکایی تولید شده است. این فیلم از نظر احساسی و به طرز شگفت‌انگیزی از دیگر روندهای اخیر خودزندگی‌نامه‌های سینمایی - توسط جروم هیل، جوناس مکاس و استن براکه‌گ، به نام تنها استادان و همتایان بروتون - متمایز است." - پی آدامز سیتنی "یک اثر زیبا، مهم و مرموز." - آموس وگل