فرانسیس گیفورد یک مقدمه تا حدی نامتعارف برای تجارت سینما داشت. او که در لانگ بیچ، کالیفرنیا به دنیا آمد و بزرگ شد، هیچ جاه‌طلبی برای بازیگر شدن نداشت و در واقع زمانی که در ۱۶ سالگی و یکی از دوستانش به استودیو ساموئل گلدوین رفتند، در دانشگاه UCLA درخواست داده بود. یکی از مدیران استودیو او را دید و از او پرسید که آیا تست صفحه نمایش می دهد یا خیر. او این کار را کرد، استودیو تحت تأثیر نتیجه قرار گرفت و او را تحت تأثیر قرار دادct با این حال، به جز قطعات کوچک، چیز زیادی از آن حاصل نشد، و او به RKO نقل مکان کرد. اونجا هم اتفاق خاصی نیفتاد. او با بازیگر جیمز دان ازدواج کرده بود و تصمیم به بازنشستگی گرفت که در سال 1938 بازنشسته شد. تقریباً دو سال خارج از صفحه نمایش، او نقش کوچکی در فیلم آقای اسمیت به واشنگتن می‌رود (1939) بازی کرد و حرفه‌اش شروع به احیا کرد. او با پارامونت قرارداد امضا کرد، که به زودی او را به ریپابلیک قرض داد، جایی که او فیلمی را که احتمالاً بیشتر به یاد دارد را ساخت.ویرایش برای: سریال دختر جنگل (1941)، بر اساس داستان ادگار رایس باروز.

متأسفانه، حرفه او هرگز واقعاً رشد نکرد و او در میان چندین استودیو به سرعت رشد کرد. در سال 1948 او در یک تصادف رانندگی درگیر شد که در آن جراحات شدیدی به سرش وارد شد. اگرچه به نظر می رسید که او از نظر جسمی بهبود یافته است، اما حرفه او دچار مشکل شد و آخرین فیلم خود را در سال 1953 ساخت. در سال 1958 روزنامه ها گزارش دادند که در نتیجه جراحات واردهدر این حادثه، او در بیمارستان روانی ایالت کالیفرنیا بستری شد. تا سال 1983، زمانی که نویسنده یک مجله سینمایی او را در پاسادنا پیدا کرد، هیچ چیز دیگری از او یا در مورد او شنیده نشد. او ظاهراً بر مشکلات جسمی و روحی خود کاملاً غلبه کرده بود و در کتابخانه شهر کار می کرد. او در سال 1994 بر اثر آمفیزم در پاسادنا درگذشت.