جینجر راجرز (متولد ویرجینیا کاترین مک‌مت؛ 16 ژوئیه 1911 - 25 آوریل 1995) یک هنرپیشه، رقصنده و خواننده آمریکایی بود. او در بیشتر قرن بیستم در سینما، صحنه، رادیو و تلویزیون فعالیت پرباری داشت. او در مجموع 73 فیلم، به ویژه ده فیلم موزیکال انقلابی ساخت که در آنها به عنوان شریک فرد آستر بازی کرد. او همچنین برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر زن برای کیتی فویل (1940) شد. راجرز یک حرکت بزرگ بودیعنی در دوران طلایی هالیوود ستاره ای داشت و در فهرست 100 سال... 100 ستاره AFI از ستارگان زن سینمای کلاسیک آمریکا در رتبه 14 قرار گرفت.

پس از برنده شدن در یک مسابقه رقص چارلستون در سال 1925 که کار موفقیت آمیزی را آغاز کرد، او به عنوان یک هنرپیشه برادوی برای اولین حضور خود در صحنه در فیلم Girl Crazy شناخته شد. این منجر به عقد قرارداد با پارامونت پیکچرز شد که پس از پنج فیلم به پایان رسید. راجرز اولین نقش های سینمایی موفق خود را در 4 داشتخیابان دوم (1933) و جویندگان طلا در سال 1933 (1933). متعاقباً، 9 فیلم راجرز با فرد آستر برخی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های RKO Pictures را به ارمغان آورد که مهم‌ترین آنها طلاق همجنس‌گرا (1934)، کلاه برتر (1935) و زمان سوئینگ (1936) بود. اما پس از دو شکست تجاری با آستر، او به فیلم‌های دراماتیک و کمدی روی آورد. بازیگری او با استقبال خوبی از سوی منتقدان و تماشاگران روبرو شد و او به یکی از بزرگ‌ترین فیلم‌های باکس آفیس و پردرآمدترین بازیگر تبدیل شد.گزنه های دهه 1940

محبوبیت راجرز در پایان دهه به اوج خود رسید. او در بارکلیز برادوی (1949) با آستر متحد شد که آخرین موفقیت تجاری او بود. او که در دهه 1950 با عدم موفقیت مداوم مواجه شد، در دهه بعد با بازی در نقش اصلی در Hello, Dolly! به برادوی بازگشت. نقش‌های بیشتری در برادوی به همراه اولین کارگردانی او در سال 1985 در تولید خارج از برادوی فیلم Babes in Arms دنبال شد. او همچنینتا سال 1987 در تلویزیون ظاهر شد. او در سال 1995 در سن 83 سالگی بر اثر حمله قلبی درگذشت.