از ویکی پدیا، دانشنامه آزاد

ماریون بایرون (متولد میریام بیلنکین؛ 16 مارس 1911، دیتون، اوهایو - 5 ژوئیه 1985، سانتا مونیکا، کالیفرنیا) یک کمدین آمریکایی بود. پس از پیروی از خواهرش در یک حرفه کوتاه صحنه ای به عنوان یک خواننده/رقصنده، او اولین نقش سینمایی خود را در نقش باستر کیتون در فیلم کشتی بخار بیل، جونیور در سال 1928 دریافت کرد. از آنجا او توسط هال روچ استخدام شد تا در موضوعات کوتاه با مکس دیویدسون، اد همبازی شود.گار کندی، و چارلی چیس، اما مهمتر از همه با آنیتا گاروین، جایی که ماریون کوچک (4'11 اینچی با کفش های پاشنه بلند) با آنیتا 6 برای یک مجموعه کوتاه سه فیلم به عنوان "لورل و هاردی زن" در سال های 1928-1929 همراه شد.

او قبل از اینکه فیلم های ناطق را بسازند، روچ را ترک کرد، اما به کارش ادامه داد، حالا در فیلم های موزیکال، مانند فیلم Vitaphone Babies Broadway (1929) با آلیس وایت، و اولین فیلم تکنیکالر، Golden Dawn (1930).

قطعاتش کم کم میرهکوچک‌تر بودند تا اینکه در فیلم‌هایی مانند ملاقات با بارون (1933)، با بازی جک پرل و هیپس هیپس هورای (1934) با ویلر و وولسی، نام‌گذاری نشدند. آخرین حضور او در سینما به عنوان یک پرستار نوزاد برای پنج قلوهای دیون در فیلم پنج نفره (1938) بود.