مری لوئیس بروکس (زاده ۱۴ نوامبر ۱۹۰۶ – درگذشته ۸ اوت ۱۹۸۵) بازیگر و رقصنده آمریکایی در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ بود. او امروزه به عنوان نمادی از عصر جاز و فرهنگ فلپر در نظر گرفته می شود، تا حدی به دلیل مدل موی باب که در دوران اوج حرفه خود به محبوبیت آن کمک کرد.

بروکس کار خود را به عنوان یک رقصنده آغاز کرد. او هنگام رقصیدن در حماقت های زیگفلد در شهر نیویورک، مورد توجه والتر وانگر، تهیه کننده پارامونت قرار گرفت.تصاویر، و قراردادی پنج ساله با استودیو امضا کرد. او قبل از بازی در نقش قهرمان در گدایان زندگی (1928) در نقش های مکمل در فیلم های مختلف پارامونت ظاهر شد.

بروکس که از نقش‌های متوسط ​​خود در فیلم‌های هالیوود ناراضی بود، در سال 1929 به آلمان رفت و در سه فیلم سینمایی بازی کرد که او را به شهرت بین‌المللی رساند: جعبه پاندورا (1929)، خاطرات یک دختر گمشده (1929)، و دوشیزه اروپا (1930). دو نفر اول دی بودندنوشته شده توسط G. W. Pabst. تا سال 1938، او در هفده فیلم صامت و هشت فیلم صدا بازی کرده بود.

پس از بازنشستگی از بازیگری، او در تنگنای مالی قرار گرفت و یک اسکورت با حقوق شد. برای دو دهه بعد، او با اعتیاد به الکل و تمایل به خودکشی دست و پنجه نرم کرد.

پس از کشف مجدد فیلم های او توسط سینماگران در دهه 1950، بروکس منزوی شروع به نوشتن مقالاتی در مورد حرفه سینمایی خود کرد. مقالات روشنگر او تحسین قابل توجهی را برانگیخت. شe کتاب خاطرات خود به نام لولو در هالیوود را در سال 1982 منتشر کرد. سه سال بعد، او در سن 78 سالگی بر اثر حمله قلبی درگذشت.

[بیوگرافی قبلی، ویرایش شده، از ویکی پدیا]